دو سال گذشت!

نیستی حال وهوای غزلم سرد شده

رنگ سرسبز تمنای دلم زرد شده

کوله باری که پر از خاطره عشق تو بود

باردار دل بی تاب و پر از درد شده

مادرم دلخوش از این بود که در بودن تو

پسرش خوش قد و بالاو دگر مرد شده

پاک میکرد همی آینه ذوق مرا

نیست بیچاره ببیند که پر از گرد شده

سوختم از تب دوری باز کن پنجره را

خشک شد دست تمنا و چه دلسرد شده

همه مرغان مهاجر به هوای کوچند

بال بشکسته و این کوچ و من طرد شده

من که روزی به سرم شور جوانی میزد

اینک این دوری جانسوز همآورد شده

!یادگاریها...